Get Adobe Flash player

Schotland Islay 2008

Vertrek vrijdag 11 april en terug zondag 20 april.

 

In Zeebrugge aangekomen begint de inscheping van de voertuigen rond 17h00 zodat de BLUESTAR ferry kan vertrekken tegen 18h00 richting Rosyth (overtocht duurt 18 uur).

De terminal van Rosyth is gelegen iets voorbij de Forth Roadbridge aan de andere zijde van Edingburgh.

De ontscheping verloopt vlot en tegen 12h00 (schotse tijd) kan ik beginnen aan de trip richting Islay.

Via Loch Lomond ga ik eerst naar Inveraray om in de whiskyshop eens rond te neuzen en een eerste dram te proeven. Rond 17h00 kom ik aan in Kennagraigh om daar de ferry te nemen naar Islay. Tussen het vertrek in Rosyth en Kennagraig is er echt niet veel tijd, rustig doorrijden is de boodschap.

Om 18h00 vertrekt de ferry en rond 20h00 kom ik aan in Port Ellen op Islay. Nog een rit van ongeveer 30 minuten en ik bereik de Bailly Grants Inn. Ik ben blij dat ik kan gaan slapen, na bijna 27 uur onderweg te zijn. Maar eens op Islay is de lange reis snel vergeten want dit wordt een week van bezoeken, genieten en vooral proeven.

Ik ben hier vroeger al eens geweest samen met de 2 Guido’s tijdens een hopshop van eiland naar eiland maar op 1 dag kan je dan natuurlijk niet alles zien. Dus nu heb ik een hele week om de distilleerderijen op dit schitterende eiland te bezoeken.

Dit zijn de distilleerderijen in het zuiden: LAPROIGH * LAGAVULLIN en ARDBEG

In het midden BOWMORE * BRUICHLADDICH en PORT CHARLOTTE (zou opnieuw worden opgestart) en in het binnenland de kleinste KILCHOMAN.

In het noorden aan de westkust BUNNAHABAIN * CAOL ILA en dan nog op het eiland Jura de JURA distilleerderij.

Voor al je rondleidingen stuur je best eerst een mail naar de distilleerderijen en dan komt alles wel in orde, er zijn er maar een paar waar je moet betalen

Op zondag heb ik de hele dag tijd om het eiland al eens te verkenen, vooral de kleine weggetjes in het binnenland zijn schitterend (je vraagt je af wie hier iets komt zoeken). In de namiddag ben ik terug en nuttig een goede maaltijd. De kennismaking met de eigenaars begint zijn vruchten af te werpen, er worden al een paar malts geproefd.

Het is maandag en het echte werk kan beginnen: kijken, noteren en vooral proeven in de distilleerderijen van ARDBEG en LAGAVULLIN.

De distilleerderij van ARDBEG ligt in het zuiden van het eiland en behoort tot één van de mooiste van het eiland.

Na een zeer interessante rondleiding kan ik in de shop rustig proeven, de STILL YOUNG 8 jaar * ALMOST THERE 9 jaar * UIGEDAIL (naam komt van het Loch waar het water vandaan komt voor de distilleerderij).

De dag vordert en een uitstap naar het KILDONAN CROSS en CHAPEL is een must. Als je hier niet bent geweest dan kan je niet zeggen dat je ooit op Islay was. Ik geniet er van een mooi uitzicht op de kust en de distilleerderijen. Rond 13h00 zit ik in de ARDBEG distilleerderij aan tafel, je kan er zeer lekker eten. Het personeel stopt me nog 2 drams toe nl: AIRGH NAIM BEIST 1990 en LORD OF THE ISLES 25 jaar.

Overal in de distilleerderij zie je een beeldje staan van een hond SCHORTIE. Het is een hondje dat iets verder woont en steeds rond hetzelfde tijdstip een bezoekje brengt. Nu gebruikt men SCHORTIE als symbool voor ARDBEG.

Tegen 15 uur verwachten ze me bij LAGAVULLIN waar ik nog 2 Duitsers en 2 Nederlanders ontmoet. Na de rondleiding mogen we plaats nemen in het salon om er iets te proeven. Omdat er nog een groep staat te wachten om de distilleerderij te bezoeken worden we alleen gelaten bij 3 soorten LAGAVULLIN nl: 12 jaar * 16 jaar en DOUBLE MATURED SCHERRY 1990. We kunnen hier vrij genieten in alle rust…

Om terug te gaan naar de INN neem ik een binnenweg in plaats van de hoofdbaan en neem een paar foto’s van een veld waar men ‘peat’ steekt. Het is de moeite want elke heuvel, bocht of loch is zo verschillend.

Het is dinsdag en ik heb een bezoek gepland bij LAPROIGH en BOWMORE.

Bij LAPROIGH kom ik een oude bekende tegen nl: Christien van bij BOWMORE (zij gaf er vroeger de rondleidingen) nu toert ze het eiland rond met haar busje ‘The Lady of Islay’ om vakantiegangers rond te leiden (die kunnen proeven wat ze willen, ze moeten toch niet rijden). Ze heeft 6 Zweden geladen en ik kom ze in de loop van de week nog wel een paar keer tegen. In het begin van de rondleiding wordt er verteld over ‘The Friends Off Laproigh’ dit kan je worden als je een fles koopt en het certificaat terug stuurt. Wat krijg je in de plaats? Wel dat is een lapje grond op Islay, ‘2 boots’ (zo groot als je schoenen naast elkaar, dus op z’n Belgisch: een tegel groot). Bij elk bezoek krijg je een flesje van 10 jaar en een certificaat. Ik heb samen met de Guido’s hier al eens een rondleiding gehad en toen moesten we nog onze gegevens op schrijven, dus waar mijn lapje grond ligt, kan men niet dadelijk vinden maar ik was wel bij de eerste die het certificaat terug stuurden en daarom kan ik nu de Belgische vlag ergens vooraan planten. Het certificaat zal later worden opgestuurd.

En proeven doen we van de 10 jaar * 15 jaar en Quater Cask ( hier zit nog een verhaal achter dat ik eens zal vertellen).

Het is namiddag en ik bezoek BOWMORE. Hier heb ik een VIP tour gevraagd.

Deze tour is super: samen met een gids strooi en keer ik de gerst open op de vloer om te laten kiemen (zwaar werk whisky maken, kan niet anders dan duur zijn), aan de achter zijde van de kiln mag ik eens naar binnen om te voelen hoe de rook naar boven wordt gestuwd met ventilatoren (prettige sauna met peat geur). Deze rondleiding duurt wat langer dan de andere dus mijn keel wordt nogal droog en we moeten toch iets kunnen proeven in de warehouse. De gids toont mij het verschil tussen 3 vaten: de first Spirit * 2003 en 1991. Zo proef ik de 3 soorten rechtstreeks uit vat en dat is toch altijd iets speciaal.

We komen in de nieuw ingerichte shop. De BOWMORE flessen en tubs zijn nu heel modern en je kan ook beter de soorten onderscheiden. Dus geen verschillende tekeningen meer (hou die maar als verzameling).

Ik mag van alles wat proeven en de keuze wordt: 7 jaar Feis Ile * 12 jaar * 16 jaar sherry en 18 jaar.

We zitten halfweg, het is woensdag en vandaag gaat het van de ene kant van het eiland naar de andere om CAOL ILA en KILCHOMAN te bezoeken.

KILCHOMAN is nog geen 3 jaar in productie en heeft dus nog geen whisky maar enkel New Spirit (men mag het pas whisky noemen als het minstens 3 jaar op vat heeft gelegen).

De distilleerderij ligt op een plaats waar geen mens zou komen dus het is een eindje rijden door het binnenland om ze te gaan bezoeken.

Het onthaal is zeer hartelijk, en je moet de distilleerderij zeker eens gaan bezoeken. Het is, in vergelijking met de andere een zeer kleine distilleerderij: de stills hebben een inhoud van slechts 3000 liter. Hier vloeit dus enkel New Spirit over mijn tong en die is, ten opzichte van andere, zeer zacht.

CAOL ILA ligt in dezelfde baai als BUNNAHBAIN, aan de oostkust van het eiland.

Het is een zeer moderne distilleerderij met de grootste mashturn (zo beweert men toch).

De rondleiding gaat heel snel en de uitleg is pover maar op het einde kom ik te weten waarom: ik ben de enige bezoeker en de gids wil snel naar huis. Ik moet dus ook snel proeven: 8 jaar * 18 jaar en Cask Strengt.

Donderdag is voor mij een belangrijke dag want nu kan ik eindelijk de distilleerderij bezoeken van één van mijn favoriete whisky’s BRUCHLADDICH.

Deze distilleerderij is nog zeer authentiek, zo zie je een oude mill aangedreven door verschillende riemen, ook een open mashturn en dat zie je niet dagelijks. De stills staan voor meer dan de helft onder het verdiepen je ziet bijna enkel de nek. Hier kan ik ook de New Spirit proeven op een wel zeer speciale manier. Het warehouse noemen zij ‘het Vaticaan’ en dat mag je wel zeggen want hier liggen nogal wat juweeltjes. Rechtstreeks van het vat komt de Chenin Blanc en Bruichladdich 1994. De rondleiding is ten einde en ik mag nog wat rondkijken in de shop die onder gebracht is in een oud warehouse.

Barbarra McEwan vertelt mij van de plannen die er zijn om de distilleerderij PORT CHARLOTTE terug in werking te brengen, nu zie je er enkel de warehouse. Wat mogen we hier dan nog proeven: de 7 jaar Valinch en de PC6 Port Charlotte.

In de namiddag rij ik wat rond in het mooie landschap via Bruichladdich naar Portnahaven en zo terug naar Port Charlotte. Dit is de moeite om te doen: als je hier één auto tegen komt op een rit van ongeveer 30 km dan is het veel.

De laatste bezoeken zijn vandaag, vrijdag, BUNNAHBAIN en een trip naar het eiland Jura om daar de distilleerderij te bezoeken.

BUNNAHBAIN is een zeer oude distilleerderij aan de oostkust. Het verschil zie je hier duidelijk: alles is er grijs en grauw, niet zo mooi geschilderd als de andere distileerderijen.

Binnen ga je via verschillende trappen (deze zijn zeer stijl en groot, dus niks voor mij) naar het paradijs, de stills kan je nu wel eens zien vanuit de hoogte en dan zijn ze nog een stuk groter. In één van de gebouwen is een zeer kleine shop ondergebracht en daar mag je dan iets proeven en voor mij is dat de 12 en 18 jaar Bunnahbain.

Ik trek verder voor een trip naar het eiland Jura. Eerst eens informeren of de ferry in de namiddag nog terug komt, want er staat nogal veel wind en het zou kunnen dat je dan tot de dag erna vast zit op het eiland.

Er is maar 1 distilleerderij, die van Jura zelf. Je moet er niet achter zoeken want er is maar 1 weg op het eiland met zijn 200 inwoners en 3000 herten. Deze distilleerderij is ook zeer oud met een nieuw gedeelte er naast. De rondleiding is prima en ook de proevertjes: 10 jaar en 16 jaar.

Nu terug met de ferry naar Islay voor nog een lekkere maaltijd en een tasting met de eigenaar: MULL * ISLAY * SKYE * ORKNEY en JURA.

Zaterdagmorgen vertrek ik terug richting Lubbeek.

Om 6 uur vanuit de Bailly Grants Inn naar de ferry van Port Askaig om terug te gaan naar het vasteland Kennagraigh. Op de terugweg naar Rosyth breng ik nog een bezoek aan de GLENGOYNE distilleerderij om wat foto’s te nemen en dankzij een bereidwillige medewerker bezoek ik nog snel de warehouse.

In Rosyth op de parking van Superfast ferry stopt juist achter mij de wagen van Louis Schrevens. Louis heeft een rondrit gedaan in Speyside. We moeten hier toch nog wat wachten om in te schepen dus genieten we maar van een Maccalan Elegantia (we hebben altijd wel iets in de auto).

Dit is mijn reiservaring op Islay en ik denk dat er nu wel een paar leden zijn die dit samen met mij willen overdoen. We kunnen dit eens bespreken want het is de moeite waard om te bezoeken.

Beste mensen, denk nu niet: die heeft daar wat binnen gekapt! Het is en blijft proeven, niet drinken en zoals jullie wel weten: regelmatig water drinken, dan kan je dit allemaal prima aan.

 

Slainte

Marc Vranckx
 

Zoeken
Wat doen we?

Tastings

Excursies

Genieten van natuur

Contact Info

The Middle Cut
Whisky Club Lubbeek


the.middle.cut@proximus.be